Osiemnaście krajów, jeden basen, jeden standard

Korytarz nie jest listą krajów, lecz basenem, który zachowuje się jak jeden obszar handlowy. Producent ze Słowacji konkuruje o ten sam kontrakt co producent z Bułgarii; ładunek z Serbii i ładunek z Mołdawii docierają do tego samego odbiorcy przez te same trzy lub cztery bramy. Pracujemy w nim jak na jednym rynku, z jednej spółki operacyjnej, według jednego standardu.

Pięć klastrów: Dolny Dunaj i Morze Czarne, z Turcją na południowym brzegu i jedyną głęboką wodą, jaką basen posiada; pas karpacko-panoński, bez dostępu do morza, gdzie o tym, co da się sprzedać, decyduje koszt transportu, a nie geologia; Bałkany Zachodnie, poza unią celną UE; wybrzeże Adriatyku i Morza Egejskiego, przez które reszta basenu dociera do Morza Śródziemnego; oraz Polska, sąsiadująca z basenem, a nie leżąca w nim.

Pełna strona zawiera mapę, klaster po klastrze odczytanie tego, co kryje ziemia, oraz porty i terminale rzeczne, które decydują o tym, czy złoże w ogóle ma rynek.